“Ondanks het goede gedrag van velen staan we toch weer in de crisisstand.”

Beste inwoners, ondernemers en organisaties,

Ondanks het goede gedrag van velen staat Nederland nu toch weer in de crisisstand. De ‘coronacijfers’ zijn schrikbarend. De aantallen besmettingen, ziekenhuis- en ic-opnamen rijzen inmiddels de pan uit. Zo erg zelfs, dat een gedeeltelijke lockdown nodig is.

Achter elk ‘coronacijfer’ zit een verhaal. Een verhaal van een écht leven, met échte mensen die soms ernstig ziek worden. Sommigen overlijden. Anderen genezen, maar kampen nog lang met de nasleep van hun ziekte. Hun verhalen zijn verhalen van angst, verdriet en zorgen, ook voor de mensen om hen heen. Geen verhaal staat op zich. Hun verhalen zijn ook de verhalen van familie, vrienden, zorgverleners, collega’s, buren.

Ik leef mee met al die mensen die hun stinkende best hebben gedaan. Mensen in allerlei sectoren, zoals het onderwijs, de zorg, cultuur, horeca, detailhandel, recreatie en toerisme. Overal hebben zij het hun leerlingen, cliënten, gasten en klanten zo gemakkelijk mogelijk willen maken. Vaak hebben ze alles op alles gezet om hen nog steeds te kunnen ontvangen. Met looproutes en deurbeleid, handgel en doekjes, registratie en placering. Blijkbaar was ‘alles op alles’ niet genoeg. Velen van hen hebben hun deuren nu helemaal of eerder moeten sluiten.

Bij de gedeeltelijke lockdown hoort strengere controle. Wie de ernst van de coronacrisis niet (willen) inzien en zich niet (willen) houden aan de coronamaatregelen, zullen dat merken. Politie en boa’s zullen hen aanspreken, waarschuwen en straffen. In die volgorde. Bij uitspattingen volgt zelfs direct ingrijpen. Is dat leuk? Nee, dat is voor niemand leuk, ook niet voor de handhavers. Is het nodig? Ja, dat is nodig om ons allen te beschermen. Ja, dat is nodig om het coronavirus eronder te krijgen. Ja, dat is nodig om samen ons leven zo goed mogelijk te kunnen leven. Laten we ons houden aan de coronamaatregelen. Laten we niet de randen ervan opzoeken. Laten we ons wel verstandig en verantwoordelijk gedragen.

Natuurlijk zijn we moe van de coronacrisis. We snakken naar het oude normaal in een nabije toekomst. Maar we leven in het heden met een ernstige pandemie. En die is in de nabije toekomst nog niet voorbij. Dat moeten we serieus nemen. Om het coronavirus eronder te krijgen moeten we kunnen rekenen op elkaar. En dat moeten we volhouden. Dus laten we onszelf en elkaar oppeppen. Laten we er het beste van maken.

Zelf laat ik me graag inspireren door jongeren. Zij vertellen me waarom ze zich houden aan de coronamaatregelen. “Een gezellig etentje thuis met drie goede vrienden.” “Weer naar school, in plaats van alleen maar online lessen.” “Op bezoek bij opa en oma.” “Online bijkletsen en de slappe lach krijgen.” “Met m’n oude buurman een kop koffie drinken.” Allemaal dingen die ze nog wél kunnen doen en waarvan ze blij worden. Daar doen ze het voor. Met dit soort positieve aandacht houden ze de moed erin. Zo helpen zij zichzelf, elkaar en anderen. Ik neem er graag een voorbeeld aan. U ook?

#AlleenSamen #Aandachtvoorelkaar

Uw burgemeester,

Tom Horn